Postbus 171
3740 AD Baarn
Tel: 035-5488701
Fax: 035-5421358
info@qvn.nl

home

Een verhandeling over de technische achtergrond van het QuoVadis Zorgcommunicatie geeft minder duidelijk weer wat met dit systeem kan dan voorbeelden uit de praktijk.
Daarom vindt u hieronder enkele cases, gesorteerd per hulpmiddel. Lees het eens door en als u meer wilt weten, kunt u voor aanvullende informatie contact met ons opnemen.

Uiteraard hebben wij ook technische informatie. Wij sturen het u graag toe.

Kookbeveiliging - Case 1
Meneer Smit is 89, erg actief en woont in een verzorgingstehuis. Hij houdt ervan om een korte wandeling te maken en gezellig met bezoekers een kaartje te leggen of te praten.

Bijna elke morgen drinkt meneer Smit een kopje thee op zijn kamer. Wanneer er bezoek is, zet hij graag een kopje koffie of thee voor zijn gasten. Boven de kookplaat is een kookbeveiliging geplaatst voor het geval meneer Smit vergeet zijn fornuis uit te zetten.

Als de kookplaat niet wordt uitgeschakeld na gebruik, zal de kookbeveiliging een alarmmelding versturen, wanneer deze een bepaalde temperatuur bereikt heeft (te heet is geworden). De alarmmelding komt bij het verzorgend personeel terecht, waarna deze direct actie kunnen nemen. Hierdoor wordt een nare situatie voorkomen.

In dit geval kan meneer Smit dus met een gerust hart zijn kopje thee zetten.  naar boven

Kookbeveiliging - Case 2
Mevrouw Klein is 72 en woont in een appartementje. Ze gaat nog elke week naar de markt om haar wekelijkse boodschappen te doen. Ze heeft al een paar keer meegemaakt dat ze thuis kwam en dat ze pannen op het fornuis vond die helemaal waren drooggekookt, omdat ze was vergeten het fornuis uit te doen.

Nu heeft mevrouw Klein een kookbeveiliger gekregen en voelt ze zich veel zekerder. Ze weet nu dat, wanneer ze vergeet het fornuis uit te doen, de kookbeveiliger via haar CL22 hulptelefoon een alarmmelding stuurt naar het personeel van de thuiszorg.  

Valalarm - Case 1
Meneer Thomassen werkt in een chemische fabriek. Hij werkt ’s nachts alleen en is dan verantwoordelijk voor de afvalverwerking. 

Meneer Thomassen begint om 11 uur ’s avonds. Het eerste wat hij doet, is zijn personenalarm aan zijn riem vastmaken. Dit personenalarm vormt zijn contact met het controlecentrum, voor het geval hij gewond raakt of assistentie nodig heeft.

Door de rode knop op het personenalarm in de drukken, kan meneer Thomassen hulp of assistentie inroepen. Met het ID van het personenalarm is het in het controlecentrum duidelijk wie alarmeert. Als meneer Thomassen onwel wordt of valt wordt het valalarm automatisch geactiveerd.

Zo voelt meneer Thomassen zich veilig tijdens het werken, wetende dat assistentie dichtbij is. En dit geldt ook voor zijn echtgenote en werkgever.    naar boven

Valalarm - Case 2
Mevrouw Bruinsma is 89 en woont in een verzorgingshuis.

Ze is nog mobiel, maar niet zo standvastig als ze vroeger was. Ze vindt het fijn om door het verzorgingshuis te kunnen lopen en, als het weer goed is, een wandelingetje door de tuin te kunnen maken.

Maar in de afgelopen maanden is er een paar keer iets gebeurd tijdens het wandelen. Een keer verloor ze haar evenwicht op weg naar de gezamenlijke maaltijd en een andere keer trof iemand van de staf haar aan toen ze per ongeluk op het grasveld was gevallen.

Nu draagt mevrouw Bruinsma het personenalarm overal waar ze gaat. De alarmzender stuurt een alarm uit naar de staf, zodra het personenalarm 45-60 graden gekanteld wordt.

Mevrouw Bruinsma kan nu weer heerlijk door het verzorgingshuis en de tuin wandelen.    naar boven

Valalarm - Case 3
Tom is 52 jaar en sinds 4 jaar is bekend dat hij een lichte vorm van epilepsie heeft.

Hij is uitstekend in staat voor zichzelf te zorgen, dankzij een paar hulpmiddelen voor kritieke situaties.

Tom vindt het nog steeds fijn uren in zijn garage te rommelen aan zijn oude auto. Eerst was zijn vrouw hier niet zo blij mee, omdat ze bang was dat hij een epileptische aanval zou krijgen en dan niet zou kunnen roepen om hulp.

Tom bedacht dat hij een valalarm zou kunnen dragen. De alarmzender stuurt automatisch een alarm bij een ingestelde hellingshoek of als Tom valt. Het personenalarm stuurt het alarm – via de hulptelefoon – naar Tom’s vrouw of thuiszorgmedewerker.   naar boven

Personenalarm met plaatsbepaling - Case 1
Mevrouw Verwij is 91 en woont in een verzorgingshuis. Ze is niet zo mobiel meer, maar kan met haar rollator toch wat wandelingetjes maken.

Ze heeft altijd haar alarmzender met positionering bij zich, waarmee ze personeel kan oproepen als het nodig. Door de knop in te drukken wordt haar ID met positie doorgegeven, waarna de staf haar op de juiste plek kan helpen. Zo voelt mevrouw Verwij zich veilig, waar ze ook is – ze kan overal alarmeren.

Wanneer iemand van het verplegend personeel bij mevrouw Verwij is geweest, wordt het alarm eenvoudig gereset door drie keer achter elkaar op de zender te drukken.   naar boven

Personenalarm met plaatsbepaling - Case 2
Werken in een psychiatrisch ziekenhuis is een van de meest uitdagende en enerverende banen die mevrouw Jansen heeft gehad. Hoewel, soms voelt ze zich onzeker met enkele cliënten die zich vijandig kunnen uiten, wanneer zij niet in staat zijn goed op hun omgeving of situatie te reageren.

Daarom is het een prettig gevoel de alarmzender met positionering bij zich te hebben. Binnen een paar seconden weten anderen wie hulp nodig heeft als er een kritieke situatie ontstaat. Door het radiopositioneringssysteem is het zelfs mogelijk de alarmzender met positionering indien nodig discreet te dragen, buiten het zicht van cliënten.

Bedalarm - Case 1
Mevrouw De Vries woont op de dementieafdeling van een verzorgingshuis.

Twee weken geleden is mevrouw De Vries ongelukkig gevallen in de tuin, waardoor ze haar linker been heeft gebroken. Ze is erg verward door dit ongeluk en weet niet goed hoe ze met het verband om haar been moet omgaan.

Om te voorkomen dat ze op haar linker been steunt, ligt ze het grootste deel van de dag in bed. Desondanks is mevrouw De Vries ervan overtuigd dat ze het bed uit kan. Het verplegend personeel heeft een bedalarmmat onder haar lakens geplaatst. De bedsensor stuurt een alarm zodra mevrouw De Vries uit bed komt.

Op deze manier kan het personeel zeer snel bij mevrouw De Vries zijn en zo voorkomen dat er nog meer ongelukken gebeuren, als ze van plan is uit bed te komen.   naar boven

Bedalarm - Case 2
Meneer Tuintjes is 83 en woont in een verzorgingshuis. Hij is lichamelijk actief en vindt het prettig zoveel mogelijk voor zichzelf te zorgen. Hij raakt echter soms gedesoriënteerd, door een vroeg stadium van dementie.

Rekening houdend met zijn wensen, heeft de staf een bedalarm in zijn bed geplaatst. Hierdoor kan meneer Tuintjes zelf naar het toilet gaan, ook ’s nachts. Het bedalarm is zo geprogrammeerd dat het licht aan gaat, zodra hij uit bed stapt.

Wanneer meneer Tuintjes niet binnen de voorgeprogrammeerde tijd (bijv. 10 minuten) terug is in bed, wordt een alarm verzonden naar het verplegend personeel, waarna zij kunnen kijken wat er aan de hand is.

Meneer Tuintjes waardeert zijn vrijheid en voelt zich tegelijkertijd veilig.   naar boven

Bedalarm - Case 3
Mevrouw Klaarenbeeck is 78 jaar oud en woont nog steeds in het huis waar haar kinderen zijn opgegroeid. Ze is blij dat ze nog steeds in haar oude buurt woont en zelfstandig boodschappen kan doen.

De thuiszorgmedewerker heeft mevrouw Klaarenbeeck verteld dat het verstandig is een bedalarm te installeren. Het bedalarm, dat ook gebruikt kan worden als inactiviteitalarm op een andere plek dan het bed, is op de koelkast geplaatst. Hierdoor kan een thuiszorgmedewerker reageren als de koelkast bijvoorbeeld 24 uur achtereen niet is geopend. De alarmeringsinterval is individueel in te stellen, afhankelijk van de situatie van de cliënt en de locatie van het bedalarm.    naar boven

Hulptelefoon - Case 1
Mevrouw Ter Zande is 72 jaar en woont nog op een oude boerderij waar ze al meer dan 40 jaar woont. Ze vindt het fijn dat ze nog steeds in staat is haar tuin te onderhouden en een stukje te wandelen met haar hond.

Toch is ze zich wel bewust van haar leeftijd en zou ze graag wat meer veiligheid ervaren. Daarom heeft de thuiszorg haar geadviseerd een CL22 hulptelefoon te plaatsen. Hiermee kan ze bellen voor hulp, als dat eens nodig mocht zijn.

De hulptelefoon heeft een uitstekende spreekkwaliteit en een groot bereik, waardoor mevrouw Ter Zande hulp in kan roepen, zelfs als haar iets overkomt terwijl ze in de tuin werkt. Daarvoor hoeft ze alleen maar haar persoonlijke alarmzender mee te dragen als ketting of armband. Als ze assistentie nodig heeft, drukt ze de rode knop in en hulp is onderweg.    naar boven

Hulptelefoon - Case 2
Mevrouw De Graaf is 85 en woont in een verzorgingshuis. Ze is niet meer zo mobiel en zit de grootste tijd van de dag in een rolstoel.

Mevrouw De Graaf heeft een hulptelefoon geïnstalleerd in haar kamer. Ze draagt altijd haar alarmzender bij zich als zusteroproep. Door de knop in te drukken, wordt er een alarm verzonden met haar ID – via de hulptelefoon – naar het verzorgend personeel.

Wanneer een verpleegster bij mevrouw De Graaf is geweest, drukt ze drie keer kort op de zender om het alarm uit te zetten of te registreren dat er iemand is geweest om mevrouw De Graaf te helpen.   naar boven